wciąż czarna

Dzień dobry, dzień dobry. Mówią, że jak się ma smęcić, to lepiej nie powiedzieć nic. To ja nic, OK? Poczekam na rehabowy zastrzyk endorfin.

I ponieważ jestem taka łatwa i maroon5 i tak dalej, to dzień upływa mi na tym. Kontempluję.

Nie chce mi się nic. Nawet potelefonić. Ej, no, słucham z Tuby Maroon 5. To chyba o czymś świadczy, nie? Letka, łatwa i przyjemna jestem dziś. Aż strach się bać.

Jutro rehab o 10. Spoko. I właściwie nie mam nic więcej w temacie do dodania.

Poczytam mojego gura. (guru rodzaju męskiego, no co?)

Uff. Już po. Pomijając ciężkie momenty, było fajnie. Na czym polegały owe momenty, niech przekaże zdjęcie sprzed chwili.

Wiecie jak trudno zjeść pomidorówkę, jak łyżka w ręce wam się tak buja, jak mnie ten telefon w łapie przed momentem? Generalnie wszystko się buja, pewnie ciało się cieszy na kolejną zmianę. Dobrze, że siedzę. To już się nie przewrócę.

A tu królik.

Janek idzie dziś na Maleńczuka i kabaret na Torwar, w związku z tym przenieśliśmy spotkanie rodzinne na pierwszą. OO rany, to już zaraz trza będzie się zwlec. Mój entuzjazm do działania jest dziś powalający.. Rzekłabym, bardziej niż zwykle. A Tolle ostrzegał, że kobiety w pewnym okresie mogą mieć ciężej, żeby zapanować nad żądnym uwstecznienia duchem. I żeby się nie dać fizjologii i swojemu tzw. ciału bolesnemu. To nie ja to wymyśliłam, to Tolle! Zasugerowałam nawet delikatnie, że może nie pójdę z nimi, ale nie przyjęli tego z entuzjazmem. Huh. Jak wszyscy to wszyscy. Co z tego, że "jest mi wszystko"? Pracuj nad swoim duchem! Taaa.

Dzieńdoberek. Spanie jest jakieś przereklamowane. Trzy godziny? Hyhy, jak usłyszę, że ktoś spał tylko trzy godziny, wcale nie będę uważać, że to mało. Zresztą, każdemu według potrzeb. Wychodzimy o jakiejś 13:30 (?). Co tu zrobić z tak pięknie rozpoczętym dniem? Ano - może poczytam. Chyba, że w trakcie znowu zapadnę w hibernację.

Babcia Tina rządzi. Fajnie, że są tacy ludzie. Niezniszczalni. Kurczę, przecie to leciało jak chodziłam do podstawówki...:)