wciąż czarna

-Ania, stosuj tą swoją medytację. Podoba mi się to, co widzę pod jej wpływem.

Ha. Telepię się konkretnie i to każdą kończyną. Miałam klęknąć na poduszce na jednym kolanie i zachować pion bez trzymania się drabinki. 

Klękam i trzęsę się jak sto dwadzieścia. Mówię na głos: wyrzucam wszystkie niepotrzebne, śmieciowe myśli z głowy. Mam tylko stać na jednym kolanie i ani drgnąć.

I dało radę. Małgosia skomentowała: -Nie wierzę w to, co widzę. Jeśli ta medytacja działa, medytuj!

Dziś ćwiczenia szły mi bez bólu. Tylko oparcie się na wyprostowanej lewej ręce o ścianę z równoczesnym balansowaniem biodrami do/od ściany jest jeszcze trudne dla lewej. Niby dużo nie ważę, ale dla lewej za dużo. Spoko, wzmocni się. Dam jej czas.

Kuchnię wstępnie uprzątnęłam. Bardzo wstępnie. Zmywarka odpalona, rzeczy z suszarki pochowane, ale jeszcze blaty syfiaste. Podłoga toże.

Babcia ma u siebie porządek, ja owszem nie. Creme de la creme zostawiam sobie na deser.